วรธน จุทบาล

                 วรธน จุทบาล อดีตนิสิตป.ตรี สาขานิเทศศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยที่ไม่โด่งดัง ด้วยเกรดที่ไม่ถึงเกณฑ์ได้รับเกียรตินิยม กับการเรียนเกินเวลามาตรฐานของหลักสูตร และจบมาด้วยทักษะสะเปะสะปะ ทำโน่นทำนี่มั่วไปหมด เอาดีอย่างถึงที่สุดไม่ได้ซักทาง และดูเหมือนว่าความจับฉ่ายที่มีอยู่น้อยนิด ก็เริ่มจะพร่าเลือนลงทุกวัน

        นักเขียนมือใหม่.. ที่สมุดเริ่มเก่า
        คนทำเว็บ.. ที่มีความรู้แว๊บๆ
        นักออกแบบ.. ที่ยังนึกแบบไม่ออก
        ช่างภาพ.. ที่ถ่ายมาก็ต้องช่างแม่ง
        นักการตลาด.. ที่หาตลาดไม่เจอ
        และ อื่นๆอีกมากมาย


                  ชีวิตขาดๆเกินๆ ไม่มีอะไรลงตัวซักอย่าง เป็นคนครึ่งๆกลางๆที่ถูกระบบการศึกษาทำร้าย (ไม่รู้จะโทษอะไรก็เลยยกให้เป็นความผิดของรัฐบาลไว้ก่อน) ด้วยเหตุนี้ผมจึงคิดเอาเองว่าต้องทำอะไรซักอย่าง ที่จะกักเก็บความสะเปะสะปะทางความสนใจที่มีต่อศาสตร์ต่างๆ และจะพยายามพัฒนามันขึ้นมาให้กลายเป็นเนื้อหาที่ดี ( หวังว่าอย่างนั้น ) เพื่อไม่ให้ตัวผมเองกลายเป็นคนที่ห่วยไปกว่านี้

                  เนื้อหาของเว็บนี้ จึงประกอบไปด้วยการเผยแพร่เพื่อสนองความต้องการของตัวเองล้วนๆ อาจไม่มีคุณค่าทางสารอาหาร หรือสร้างประโยชน์ให้วงการสื่อสารมวลชน แต่อาจเป็นเนื้อหาเล็กๆน้อยๆให้ใครบางคนได้ผ่านมาซาบซึ้ง (อย่างน้อยๆก็ตัวผมเอง) ดั่งคอนเซ็ปของเว็บที่วางไว้ว่า ...

" ก็เขียนๆไว้ เผื่อจะมีใครหลงมาอ่าน "


                  ในเว็บนี้ ประกอบด้วยเนื้อหาจากการขบคิด การตั้งคำถาม ความซาบซึ้งต่อการได้เสพสื่อ และ การแนะนำบางสิ่งบางอย่างที่คิดว่าน่าจะเป็นประโยชน์กับลูกเสืออื่นทั่วโลก ผ่านการวิเคราะห์และใช้ภาษาในแบบของผมเอง (ก็แน่นอนสิวะ เอ็งเขียนอยู่คนเดียวนี่นา) ซึ่งยืนยัน นั่งยัน นอนยันจากตรงนี้ว่าผมเป็นมือสมัครเล่น ที่อยากทำขึ้นมา หากผิดพลาดประการใด ขออภัยด้วย (แต่ถ้าผมไม่ผิดแล้วมาด่า ผมจะด่ากลับ)

                  แต่ก็นั่นแหละ ถึงจะไม่ได้หวังให้ใครมาอ่าน แต่ในความเป็นจริง ก็คงมี"ใครซักคน" ผ่านมาอ่านอยู่ดี และถ้าเป็นเช่นนั้น ผมก็อยากจะบอกถึงคุณคนนั้น ถ้าอ่านมาถึงตรงนี้ ขอบคุณมากครับ ขอบคุณที่สนใจเว็บบล็อกของผม



วรธน จุทบาล